Ostatnio namiętnie gram w Starcrafta 2, który tak przy okazji jest co najmniej przyzwoitą grą (jeśli nie lepiej) nie ma jednak co Blizzardowi robić kryptoreklamy. Chłopaki dają sobie radę just fine. Dodam, że gram Protosami (ci co nie wiedzą o co chodzi, mogą śmiało zainwestować odrobinę czasu w wyszukiwanie Google). Powyższa pasja spowodowała wzrost mojego zainteresowania Skyline. O filmie usłyszałem w radio, a że jestem fanem kina katastroficznego postanowiłem przyjrzeć się bliżej. Podobnie jak Oramus, który pisał w jednym ze swoich felietonów z cyklu Piąte piwo, uwielbiam oglądać jak kosmiczni najeźdźcy prażą z broni energetycznej do ziemian, którzy to poddani działaniu fizyki wysokich energii rozpryskują się jak dojrzałe arbuzy. Sięgnąłem więc po trailer Skyline, który okazał się całkiem obiecujący, a co za tym idzie zaowocował wycieczką do kina.
Oczywiście spotkał mnie zawód niesamowity i do tej pory zastanawiam się kto wyłożył pieniądze na tego gniota. Film jest zły, i to w tej najgorszej kategorii. Nie zły, że aż śmieszny, albo zły bo budżet za mały. Zły bo bez najmniejszego sensu, scenariusza i krzty gry aktorskiej na poziomie.
Na papierze musiało wyglądać znakomicie. Inwazja obcych z punktu widzenia grupy ludzi zamkniętych w apartamencie. Kameralny koniec świata. Pewnie by wypaliło, gdyby robił to Tarantino. Kadry gadających na przemian głów przypominające tasiemcowate seriale telewizyjne i sugerujące niemiłosierną ilość powtórzeń każdego ujęcia mówią co innego. Gra aktorska to totalne dno. I trzy metru mułu. I jeszcze głębiej. Dawno nie widziałem tak kiepsko i sztucznie grających ludzi. Wzbudzają zero sympatii dla odgrywanych postaci, mordują każdy rachityczny i z rzadka pojawiający się przejaw psychologicznej głębi. Już biomechaniczni obcy grają zdecydowanie lepiej wymachując mackami bez ładu i składu.
Sami kosmici wyglądają fajnie. Spece od CGI postarali się i to jedyna rzecz , która podnosi ocenę filmu. Przylecieli na ziemię i pozyskują na skalę przemysłową ludzkie mózgi, które potem używają w swoich ciałach i maszynach. Zapewne jako biologiczne procesory i dodatkową moc obliczeniową. Pomysł głupawy, ale fajny. Zalatujący pulpowym sf z lat 60'. Niestety zmarnowany.
Wszystko z racji tego, że film to chaotyczny zbiór scen. Pierwsze pół godziny to pokazówka kasy, impreza i product placement w stylu nowomodnego MTV. Tak, już to gdzieś widzieliśmy (Cloverfield aka Project monster). Potem, wiadomo, przylatują prażą z laserów/fazerów/warpują pylony/wywijają mackami/atomem w nich. Mamy tu w międzyczasie żywcem zerżniętą scenę z Wojny Światów Spielberga (macki poszukujące w pomieszczeniu ukrywających się ludzi). Ostatnie trzy minuty filmu z ludzkim mózgiem hakującym i przejmującym ciało obcego powinny zdarzyć się gdzieś w okolicach 30 minuty. Wtedy mielibyśmy piękną pulpę o lasce i jej kumplu kosmicie walczącym z hordami kradnących mózgi obcych. A tak, wyszło jak wyszło. Wszyscy to widzieliśmy. Lepiej zagrane i wykonane. Chociażby w Independence Day. Który przy Skyline urasta do miana arcydzieła kina psychologicznego.
3/10
Komentarze
Prześlij komentarz